Penningmeester van De Waarheidsvriend

Vaassen is ook een gemeente, waar men vóór een jaar niets van hoorde en daar is nu in den laatsten tijd ook verandering gekomen en ik ontvmg op allerlei vvijze berichten van een opgewekt leven. Hoewel een kleine plaats, werd mij namens den kerkeraad toegezonden ƒ 64.84 als opbrengst van de collecte bij een spreekbeurt van ds. A. Meijers van Hoogeveen.

De Waarheidsvriend, 25 februari 1927

 

Ds Pop bedankt voor Loon op Zand

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Beroepen te Hattem en te Burum W. Okken te Urk — te ‘s-Grevelduin-Capelie F. van Asch te Den Ham — te Elburg J. C. Klomp te Westbroek — te Alblasserdam H. P. Brandt te Lage Zwaluwe — te Oene B. N. B. Bouthoorn te Zeist.

Aangenomen naar Hansweert F. W. J. Brümmer te Hoorn op Texel — naar Visvliet H. G. Th. van Ravestein te Midwolda — naar Birdaard A. C. H. Volleweider te Cubaard — naar IJlst Ph. Peter te Amstelveen.

Bedankt voor Loon op Zand A. F. P. Pop te Vaassen — voor Arnemuiden C. van der Wal te Rijnsaterwoude — voor Renesse en Noordwelle J. Vink te Drimmelen — voor Dinteloord J. H. van Paddenburgh te Elspeet — voor Surhuizum S. Ybema te Hijkersmilde — voor Oene B. G. C. Steenbeek te Wierden — voor Oosterv/olde (G.) P. Kuijlman te Houten — voor Vrees wijk J. Ronge te Hoog Blokland — voor Sommelsdijk C. J. van der Graaf te Ameide.

De Waarheidsvriend, 26 augustus 1927

 

Ds Pop beroepen door Loon op Zand

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Beroepen te Moercapelle H. van Elven te Ooster-Nijkerk — te Arnemuiden C. van der Wal te Rijnsaterwoude — te Vreeswijk J. Ronge te Hoog-BIokland’ — te Sommelsdijk C. J. van de Graaf te Anieide — te Oene B. G. C. Steenbeek te Wierden — te Loon op Zand A. F. P. Pop te Vaassen — te Birdaard A .C. H. Vollenweider te Cubaard — te Oosterwolde (Gr.) P. Kuijlman te Houten — te IJlst Ph. Peter te Amstelveen — te Surhuizum S. Ybema te Hijkersmilde.

Aangenomen naar Hedel mr. J. F. Dijkstra te ‘s-Oravenhage.

Bedankt voor Sluipwijk C. van der Wal te Rijnsaterwoude — voor Ouddorp S. Goverts te Oldebroek — voor Burum K. Engelsma te Zwartsluis — voor Kolham F. A. Visser te Oosterzee en Echten — voor Almkerk G. P. van Itterson te Gelselaar — voor Dinteloord J. D. van Hof te Wilnis — voor Stedum A. Steenbeek te Dorkwerd.

De Waarheidsvriend, 5 augustus 1927

 

Kerkelijke Rondschouw (2)

KERKELIJKE RONDSCHOUW

De Walen (2)

Prof. Brouwer gaat in het Algemeen Weekblad voor Christendom en Cultuur dan op de volgende wijze verder :

„In 1817 (en later weer in 1843) is er een Koninklijk Besluit uitgevaardigd, waarbij aan een deel der Kleine Waalsche gemeenten voortaan haar zelfstandigheid werd ontnomen ; in plaatsen van minder dan 10.000 inwoners moesten zij zich met de Hervormde Kerken vereenigen. Hiertegen is nooit door de Walen geprotesteerd op grond van contractbreuk of van federatieve rechten. Zij wisten wel beter. De actie na het Besluit van 1843 is alleen gevoerd op grond van het artikel in de grondwet, waarbij aan de bestaande gemeenten de toegestane rijks tractementen verzekerd bleven.

Doch — is het toch geen gebrek aan piëteit, de Walen nu tot een classicaal ressort terug te brengen ?

Ook dit is wel iets anders, dan het oppervlakkig lijkt. De oude Waalsche gemeenten van de 16de eeuw zijn in den loop der 17de eeuw weggeslonken. Zij werden allengs opgenomen in het Nederlandsche Kerk verband door huwelijk, taalverlies, enz. Zij zouden wellicht geheel verdwenen zijn, wanneer niet aan het einde der 17de eeuw vele Fransche refugees de Waalsche gemeenten tot nieuwen bloei hadden gebracht. Dezen kan men moeilijk rekenen tot de „moederkerk”, eens door de Walen gevormd. Het is toch niet oneerbiedig, ‘hen als gasten te betitelen. Maar ook de op deze wijze versterkte Fransche gemeenten zijn in de 18de eeuw allengs sterk achteruit gegaan. Ab Utrecht Dresselhuis schrijft dit toe niet alleen aan een proces van verdietsching dier gemeenten, maar ook aan den invloed van Franschen rationalistischen geest, die in deze kringen sterker dan eldters, de belangstelling voor het kerkelijk leven heeft gedoofd. De Revolutie-tijd met zijn zucht tot nivelleeren en vereenigen, was hun niet gunstig. Steeds meer ging hun getal en hun beteekenis achteruit. Dat zij in de 19e eeuw niet nog veel sterker verminderd zijn, ligt aan twee oorzaken : eerstens voegden zich bij de Waalsche gemeenten dikwijls de aanzienlijke families ; niet omdat zij Waalsch van afkomst waren, maar omdat het gekleed stond, lid van de Waalsche gemeente te zijn ; in de tweede plaats ging menig vrijzinnige om de vrijzinnigheid over tot de Waalsche gemeente (al is massa-overgang om deze reden door de Kerkbesturen gestuit). De predikanten van de Waalsche gemeenten waren dikwijls zuivere Franschen, zooals in den grooten oorlog gebleken is, toen eenigen hunner naar Frankrijk werden opgeroepen, om hun dienstplicht te vervullen.

Alles bij elkaar genomen, is het moeilijk vol te houden, dat de Waalsche gemeenten nog steeds het roemrijk overblijfsel vormen van onze met piëteit en dankbaarheid te eeren moederkerk. Dit is maar tot op een zeer geringe hoogte waar. En dan is het de vraag, of men niet genoeig piëteit bewijst, wanneer men aan de Waalsche gemeenten haar volledige zelfstandigheid Iaat, maar hen terugbrengt tot de bevoegdheden van een classicaal ressort ?

Maar — zoo is verder gezegd — dan bemoeit men zich toch met hun aangelegenheden.

Doch, dit is maar zeer betrekkelijk. Alleen wanneer er moeilijkheden zijn in de Classis, kan het Provinciaal Kerkbestuur zich daarmee bemoeien. Wanneer men de moeilijkheden onder elkaar uitmaakt, blijft het Provinciaal Kerkbestuur er buiten”.

Tot zóóver prof. Brouwer.

Wij hopen, dat men, ook in de Provinciale Kerkbesturen, naar deze argumentatie van den kerkdijken hoogleeraar zal willen luisteren. Temeer, waar, in ander verband, prof. Obbink zoo ernstig weet te zeggen, dat men in onze Hervormde Kerk veel te veel alles maar bij ’t oude wil laten „omdat het al zoo lang zoo geweest is”.

aan­ Zal men het „nieuwe” eindelijk durven ?

De volharding der heiligen. 2)

Uit onze Belijdenisschriften.

Wat duidelijk, teer en tegelijk hoogst ernstig spreken de D o ir d t s c h e Leerregels over de zonden der geloovigen. Waar schuwend, omdat zij verantwoordelijk zijn. Vertroostend, omdat God niet laat varen de werken Zijner handen en trouwe houdt tot in eeuwigheid.

Het voornemen Gods, dat naar de verkiezing is, blijft vast !

var-Dat beschrijven de Leerregels der in Hoofdstuk V :

7. Want, eerstelijk, in zulk vallen bewaart Hij nog in hen (dat zijn : de geloovigen, die in Christus Jezus zijn, doch zwaarlijk kunnen zondigen en ook inderdaad soms gruwel bedrijven) dit onverderfelijk zaad, waaruit zij wedergeboren zijn, opdat hec niet verga, noch uitgeworpen worde. Ten andere vernieuwt Hij hen zeker en krachtig door Zijn Woord en Zijn Geest tot bekeering, opdat zij over de bedreven zonden van harte en naar God bedroefd zijn ; vergeving in !het bloed des Middelaars door het geloof met een verbroken hart begeeren en verkrijgen ; de genade van God, die nu met hen verzoend is, wederom gevoelen ; zijne ontfermingen en trouw aanbidden ; en voortaan hunne zaligheid met vreeze en beven des te naarstiger werken.

8. Zoo bekomen zij dan, niet door hunne verdiensten of krachten, maar uit de genadige barmhartigheid Gods, dat zij noch geheel van het geloof en de genade uitvallen, noch ten einde toe in den val blijven en verloren gaan ; het welk, zooveel hun aangaat, niet alleen gemakkelijk zou • kunnen gesdhieden, maar ook o n g e-t w ij f e 1 d geschieden zou. Echter, ten aanzien van God, kan het ganschelijk ni«t geschieden, dewijl noch Zijn raad veranderd, noch Zijne belofte gebroken, noch de roeping naar Zijn voornemen herroepen, noch de verdienste en voorbidding en bewairing van Christus krachteloos gemaakt, noch de verzegeling des Heiligen Geestes verijdeld of vernietigd kan worden.

9. Van deze bewaring der uitverkorenen tot de zaligheid en van de volharding der ware geloovigen in het geloof, kunnen de geloovigen zelven verzekerd zijn, en zij zijn het ook naar de mate des geloofs, waarmede zij zekerlijk gelooven, dat zij zijn en altijd blijven zullen ware en levende leden der Kerk, dat zij hebben vergeving der zonden en het eeuwige leven.

10. En deze verzekerdheid spruit nu niet voort uit eenige bizondere openbaring, zonder het Woord of buiten het Woord geschied, maar komt voort uit het geloof aan de beloften Gods, die H ij in Z ij n Woord zeer overvloedig t o t o n z e n troost geopenbaard heeft; uit het g e-t u i g e n i s des Heiligen G e e s-t e s, die met ónzen geest getuigt, dat wij kinderen en erfgenamen Gods zijn ; eindelijk, uit de ernstige en heilige oefening van eene goede consciëntie en van goede werken. En zoo de uitverkorenen Gods in deze wereld dezen vasten troost niet hadden, dat zij de overwinning behouden zullen, mitsgaders dit onbedriegelijk pand der eeu-•wige heerlijkheid, zou zouden zij de ellendigste van alle mensöhen zijn !

11. Ondertusschen getuigt de Schrift, dat de geloovigen in dit leven tegen onderscheidene twijfelingen des vleesches in strijd liggen en, in zware aanvechting gesteld zijnde, dit volle betrouwen des geloofs en deze zekerheid der volharding niet altijd gevoelen. Maar God, de Vader aller vertroosting, laat hen boven hetgeen zij vermogen, niet verzocht worden, doch geeft met de verzoeking óók de uitkomst; en wekt in hen de v e r z e ke rd h e i d der volharding door den Heiligen Geest wederom op.

12.Zcó verre is het er echter vandaan, dat deze verzekeirdheid der volharding de ware geloovigen hoovaardig en vleeschelijk zorgeloos zoude maken, dat zij integendeel een ware wortel is van nederigheid, kinderlijke vreeze, ware godzaligheid, lijdzaamheid in allen strijd, vurige gebeden, standvastigheid in het kruis en in de belijdenis der waarheid, mitsgaders van vaste ‘blijdschap in God. En de overdenking van die weldaad is hun een prikkel tot ernstige en gedurige betrachting van dankbaarheid en goede werken, gelijk uit de getuigenissen der Schrift en de voorbeelden der heiligen blijkt.

13. Wanneer dan ook het vertrouwen der volharding wederom gaat leven in degenen, die van den val weder opgericht worden, zoo brengt dat in hen niet eenige dartelheid of veronachtzaming der godzaligheid voort, maar juist een veel grootere zorg om de wegen des Heeren, die van te voren bereid zijn, vlijtig waar te nemen, opdat zij, daarin wandelende, de verzeker dh eid van hunne volharding zouden mogen behouden en het aanschijn des verzoenden Gods (welks aanschouwing den godvruchtigen zoeter is dan het leven en welks v e r b e ir g i n g bitterder js dan de dood) van wege het misbruik van Zijne vaderlijke goedertierenheid, niet wederom van hen afgekeerd worde en zij alzoo in zwaarder kwellingen des gemoeds vervallen.

14. Gelijk het God nu’ beliefd heeft dit Zijn werk der geriade’^oor de prediking des Evangelies in óns lè beginnen, alzoo bewaart, achtervolgt en volbrengt Hij het dooir het hooren, lezen en overleggen daarvan, mitsgaders door vermaningen, bedreigingen, beloften, en het gebruik der heilige Sacramenten.

15. Deze leer van de Volharding der ware geloovigen en heiligen, mitsgaders de leer van d e z e-k e r h e i d dezer Volharding, welke God tot eere Zijns Naams en tot troost der godvruchtige zielen in Zijn Woord zéér overvloedig geopenbaard heeft en in de harten der geloovigen indrukt, wordt wel van het vleesch niet begrepen, wordt van den satan gehaat, van de wereld bespot, van de onervarenen en schijnheiligen misbruikt en van de dwaal geesten bestreden, maar de Bruid van Christus heeft haar altijd als een schat van onwaardeerbaren prijs zeer teer – bemind en standvastig verdedigd. En dat zij dit ook voortaan doen zal, daarvoor zal God zorgen, waartegen geen raadslag geldt, noch eenig geweld iets vermag. Dies zij den eenigen God, Vader, Zoon en Heiligen Geest, eere en heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.

* Waar de Vacatures zitten.

Verleden week schreven we, dat we zoo ongeveer 214 geref. predikantsplaatsen helbben. Dus niet 214 geref. gemeenten, maar 214 geref. prediliantsplaatsen. In de eene gcrnccntc (en ‘Ual d^ii naluurlijk .de mcco te) staat er één geref. predikant, maar in Oldebroek zijn er twee, in Rotterdam zijn er drie, enz.

Van die 214 geref. predikantsplaatsen (’t getal is niet precies te noemen, omdat de een, bij grensigevaUen, zal zeggen ’t is wèl „gereformeerd”, terwijl de ander zal zeggen ’t is niet „gereformeerd”) zijn er 71 vacant. Dat is verschrikkelijk veel.

En ’t engste is, dat we geen dominé’s, geen candidaten höbben, om dat groot aantal vacante gemeenten te helpen.

Want of Arnemuiden haar dominé al afstaat aan Soest (wat bovendien een „nieuwe” predikantsplaats is) en Wouterswoude aan Sluipwijk en straks Rijnsaterwoude aan , dat ‘helpt niet veel voor het aantal vacatures.

We moesten méér dominé’s, we moesten méér candidaten, we moesten méér studenten hebben !

Dat is de zaak waarop ’t aankomt !

En dan voor ja voor ruim zeventig vacante gemetenten 1!

Waar die vacatures zijn ?

In de classis Arnhem (iwe volgen Van Alphen’s Handboek) was Hoevelaken vacant. Maar Ede heeft ds. Van Boven aan Hoevelaken moeten afstaan en nu is Hoevelaken voorzien, maar één predikantsplaats te Ede is open.

Zoo wisselt het elk oogenblik !

In de classis Nijmegen was Heteren en R a n d w ij k vacanit, maar ds. Keek vertrok van Gandereii’ naar Heteren en dus blijft één vacature. •’

In de classis Zutphen hebben we geen gereformeerde gemeenten (zooals wij althans het woord „gereformeerd” gebruiken) en dus ook geen vacature.

In de dlassis Tiel hebben we als geref. gemeenten : IJzendoorn, Kesteren, Lienden en Opheusden, waarvan Kesteren vacant is door het vertrek van ds. Dekking naar Bergambacht, terwijl Opheusden vacant was, maar weer is vervuld door de overkomst van ds. Bus, van Aalburg. ‘Hier dus één vacature.

In de classis Bommel tellen we als geref. gemeenten : Aalst, Brake 1, Bruchem, Gameren, iHedel, Poederoijen, Z u i 1 i-chem en Heilouw. Hiervan zijn: Aalst, Braikel, Gameren en Zuillchem vacant ; dat is dus vier.

Dan krijgen we de classis Harderwijk (we werken eerst de provincie Gelderland af) met de geref. gemeenten : Barneveld, Elspeet, Ermelo, G, a r d e r e , n, Harde .rw ij k (2 van de 3 pfedikantsplaatsen), Koot wijk, N ij kerk (1 van de 3 predikantsplaatsen), Putten, Voorthuizen, Doornspijk, E1 b u r g. Ernst, H a 11 e m, O e n e, Oldebroek, Oosterwolde, Vaassen, Wapenvelde en Wezep. Ook H i e r d e n misschien ? Dat zijn dus 19 of 20 gemeenten met 25 a 26 predikanten. Maar daar zijn 8 a 9 vacante predikantsplaatsen. ‘<

Nemen we dus de provincie Gelderland in haar geheel, dan krijgen we 15 a 16 vacante geref. predikantsplaatsen.

Wie helpt hier ? !

(Wordt voortgezet).; ‘

* I De Vrijzinnigen ;

en het Bijzonder Onderwijs. ; Een prachtig pleidooi voor het Bijzonder Onderwijs is gegeven in Den Haag door d e Federatie van V r ij z i n n i g e Pro-] testanten, die het initiatief heeft geno-‘ men tot de stichting van een V r ij z i n n i g .

C h r i s t e 1 ij k Lyceum aldaar. In een brochure „Een Vrijzinnig-Christelijk Lyceum” zet zij (zoo lezen we in , , De Rotterdammer”) de motieven, die haar daar

toe leiden, uiteen. „Krachtens zijn onsectarisch karakter” — zoo wordt in die brochure gezegd — „heeft het Vrijzinnig – Protestantisme zich nauw verwant gevoeld met het oude liberale streven ten ibate van het Openbare Onderwijs. Maar verder wordt de volgende beteekenisvolle uitspraak gedaan : „De gedachte over het z.g.n. neutrale onderwijs wijzigt zich en meer en meer wordt begrepen dat de school als opvoedingsinstituut onmogelijk neutraal kan zijn. Alleen wanneer de school niet meer was dan een instelling voor het verzamelen van een dosis feitenkennis, zou zij als neutraal instituut te verdedigen zijn. De praktijk wijst gelukkig uit, dat de school méér is. Een groot deel van hun dag “brengen onze groote kinderen door binnen de schoolmuren, juist op den tijd, waarin hun geestelijke behoeften wakker worden en waarin hun persoonlijkheid naar een eigen gestalte zoekt. Van het grootste belang zal dan voor hen zijn de sfeer, ‘waarin zij in school en huis worden opgevoed en de persoonlijkheid van hen, die aan die opvoeding medewerken”. h b p

In een slotwoord wordt erkentelijkheid uitgesproken voor het zeer waardevolle werk, dat op so’mmige scholen en door verscheidene godsdienstige leerkrachten hier en daar geschiedt. „Maar we zijn er van overtuigd” — zoo wordt verder gezegd — „dat onze tijd toch meer vraagt en dat het vrijzinnig-protestantisme al te lang concessies heeft gedaan aan de verlangens van de niet-godsdienstigen. Evenzeer als andere scholen, ook de bijzondere – neutrale, hun eigen karakter hebben, hebben wij dat. En het toonen en willen handhaven van eigen karakter, wil toch niet alleen zeggen secicirioch-a-ijn. Wil moti lo-dcro ec-hool mei Q& n eigen karakter een secte – school noemen, dan is ons dat om het even”.

Tot zoover de brochure vanwege de Federatie van Vrijzinnige Protestanten te Den Haag.

Ze geeft een uitnemend pleidooi voor het Bijzonder Onderwijs.

Vrijzinnigen kunnen hier nog wat van eigen geestverwanten leeren.

Zóó moet het worden : „De Bijzondere School regel, de Openbare School aanvulling” !

En dan voor óns „de Bijzondere School” als school, uitgaande van de oudere en als School met den Bijbel

Dat zij in staid en dorp meer en meci onze leuze !

De Waarheidsvriend, 14 oktober 1927

 

Ds Pop bedankt voor Oosterwolde (G)

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Drietal te Amsterdam : A. A. Dönszelmann te Wassenaar ; A. D. JVleeter te Loosduinen en T. G. van Reeuwijk te Hillegersberg.

Beroepen te Roodeschool G. C. H. Bos te Haulerwijk — te Terkaple-Akmarijp K. G. Kwant, hulppr. te Wemeldinge — te Zoelen A. J. Splinter te Lent — te Vriezenveen joh. Kijne te Woubrugge — te Oplieusden K. j. van den Berg te Amersfoort — te Mijdrecht A. M. den Oudsten te Middelharnis — te IJlst H. P. Fortgens te Voorschoten — te Katwijk aan Zee A. N. Hecht te-Arnhem.

Bedankt voor Gouderak A. van der Kooy te Kampen — voor Huizen B. N. B. Bouthoorn te Zeist — voor Oosterwolde A. F. P. Pop te Vaassen — voor Genemuiden J. E. Klomp te Oldebroek.

De Waarheidsvriend, 28 januari 1927

 

Ds Pop wordt beroepen door Oosterwolde (G)

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Beroepen te Gouderak A. van der Kooij te Kampen — te Genemuiden J. G. Klomp te 0ldebroek — te Huizen B. N. B. Bouthoorn te Zeist — te Nijega en Élahuizen G. J. Sanders, cand. te Zwolle — te Oosterwolde (G.) A. F. P. Pop te Vaassen (bij Apeldoorn) — te Wedde J. M. B. van Dalfsen te Diever.

Aangenomen naar St. Anna Parochie J. P. Snoep te Gaast — naar Mildwolda en Leek A. Veldkamp te Dongjum.

Bedankt voor Gouda F. H. van Oosten te Feijenoord — voor Schoonhoven J. J. Timmer te Ermelo — voor Maassluis B. C. Verhagen te, Wateringen — voor Roodeschool M-van der Voet te Kuinre — voor Zandeweer J. P. Snoep te Gaast — voor Opheusden D. Th. Keek te Garderen.

De Waarheidsvriend, 7 januari 1927

 

Ds Pop wordt beroepen door Huizen

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Beroepen te Randwijk F. van Asch te Daarle — te Ter Aar C. Vlasblom te Driesuni — te Huizen A. F. P. Pop te Vaassen — te ‘s-Grevelduin-Capelle C. J. van dei Graaf te Ameide — te Zierikzee S. H. J. Voors te Opperdoes — te Jukwerd A. F. de Boer te Ruinerwold —-te Stedum D. E. Lazonder te Oppenhuizen — te Gramsbergen j. P. van Leusden te Steenwijk.

A a n g en o m e n naar Surhuizum A. Steenbeek te ‘Dorkwerd — naar Alblasserdam G. P. van Itterson te Gelselaar.

Bedankt voor ‘Dinteloord W. Deur te Schoonhoven — voor Heerde C. M. Lutcijn te Apeldoorn — voor Watergraafsmeer J. Langmaii em.-pred. te Voorburg — voor Middelburg J. ü. L. Brouwer te de Meern — voor Maria Horebeke (België) M. van der Voet te Kuinré — voor Alphen aan den Rijn F. H. van Oosten te Feijenoord — voor Vreeswijk O. P. van Itterzou te Gelselaar — voor Ouddorp J. H. Th. Rappard te-Barneveld — voor Nunspeet joh. Stehouwer te Weesp — voor de Vuursche j. C. van Apeldoorn te Bennekom.

De Waarheidsvriend, 11 november 1927

 

Vaassense Diaconie wordt lid van Alle Volken

DE CLASSICALE ZENDING.

Ds. J. VAN AMSTEL

Met onzen Zendingsmiddag in het kerkgebouw te Putten op 7 Sept. j.1. waren wij niet erg for-

tuinlijk. Naar sommiger mtfening, hebben daartoe verschillende oorzaken bijgedragen, als b.v. de korenoogst, dié nog niet geheel was afgcloopen, het binnenhalen van het nabooi enz. Dc opkomst was dan ook niet zooals verwacht was. Daaraan was misschien ook niet vreemd het feit, dat het des Woensdag te Putten marktdag is. Toch mag het resultaat nog bevredigend worden genoemd. Naar het gevoelen der aanwezigen, hadden de thuisblijvers ongelijk. Met blijkbaar groot genoe. gen werden de toespraken, die bedoelden het werk van onze classicale Zending tc bepleiten, van het begin tot het einde beluisterd.

Klik hier!

Nadat door den Voorzitter, Ds. Klomp, van Oldcbroek, deze samenkomst op de gebruikelijke wijze was geopend, werd het eerst gesproken door Ds. Rappard, van Barneveld, over het onderwerp: Verscheidenheid cn toch eenheid. Daarna trad Ds. Klomp op met het onderwerp: Dc machtige Held. Als derde spreker behandelde Ds. Warmolts, van Wczep, het onderwerp: Hinderpalen. De slotrede werd gehouden door Ds. van Amstel over het onderwerp: Een afscheidswoord van den Koning der Kerk.

De collecte voor onze Zcndingsactie bracht op ƒ200, wat zeer bevredigend mag worden genoemd. Wij hopen, dat de zegen voor dc aanwezigen groot moge zijn geweest.

Moge daardoor ook onze Classicale Zending meer en meer een plaats verkrijg; in onze gemeenten en belangstelling daarvoor steeds meer getoond, waarop wij voortdurend blijven hopen.

De verzekering van verschillende personen, die het weten kunnen, dat later bij een herhaling van zulk een samenkomst — ‘en misschien nog beter in een der bosschen van onze schoone, boschrijke omgeving •— dc belangstelling veel grooter zal zijn, bemoedigt ons voor de toekomst.

Gelukkig worden wij nog niet teleurgesteld in het aanwinnen van nieuwe leden i-.n den ; iver, die daarvoor wordt betoond. Daarvan mochten wij thans weer een bijzonder blijk ontvangen uit de gemeente Doornspijk, in de buurtschap Oosten, dorp. Wij zien met verlangen uit naar het toenemen van het aantal leden in de andere dcclen van dez’e uitgestrekte gemeente. TTet ledental in Doornspijk is nog veel te klein. Zij de komende wintertijd daarvoor recht vruchtbaar, waarbij wij op de medewerking van verschillende personen, die hierin dienstig kunnen zijn, gaarne rekenen.

Ook uit Barneveld ontvingen wij al weer een mooi getal namen van nieuwe leden. Voor dc medewerking daar cn in Doornspijk hartelijk dank.

Mogen wij, nu het najaar weer begint en dus voor h’et winnen van nieuwe leden dc tijd zich weer beter gaat leenen, dit werk aan al onze Zendingsvrienden met nieuwen aandrang aanbevelen?

Het doet ons groot genoegen te melden, dat de Diaconie der N. H. Kerk te Vaassen besloten heeft om vanaf Januari 1928 lid te worden met een contributie van ƒ20 per jaar. Wij zijn daarvoor zeer dankbaar en vragen meteen, welk kerkelijk college dit goede voorbeeld wil navolgen.

Willen de verschillende gemeenten ook spoedig opgeven aan den Secretaris, hoeveel spreekbeurten zij in den a.s. winter voor onzen Zcndingsarbeid wenschen te laten houden en welke sprekers zij begceren? Bij den velen arbeid, dien de Secretaris reeds heeft, zal h’et hem toch nooit te veel zijn 0111 ook voor dit werk een drukke correspondentie le voeren. Hier geldt het: beter veel werk dan geen werk.

Met voortdurende aanbeveling van onzen Zendingsarbeid en heilbede. Class.

Ds. J. VAN AMSTEL, Secretaris.

Alle Volken, 1 oktober 1927