Herinneringen van Mw. J. Holtkamp

Voordat het zover was, dat 60 jaar geleden de eerste steen voor ons kerkje gelegd kon worden, hadden in de voorafgaande jaren heel veel besprekingen en vergaderingen plaatsgevonden.

De behoefte aan een eigen onderkomen deed zich steeds meer voelen, doordat aan de ene kant sommige ingezetenen zich hoe langer hoe minder konden verenigen met de zienswijze van de plaatselijke hervormde kerk en er aan de andere kant, door uitbreiding van de fabrieken, een toeloop was van mensen uit andere streken, die zich ook niet konden vinden in de Vaassense hervormde traditie.

Een belangrijk punt waren natuurlijk de financiën. Enorm veel werk werd verzet om dit rond te krijgen. Zo werden alle(!) afdelingen van de N.P.B. en Vrijzinnige Hervormden in Nederland aangeschreven om een aandeel te leveren. Ik zie me nog zitten, aan de zijkant van ons huis met die enorme stapel enveloppen, die ik moest adresseren! Maar het werd een groot succes.

Een voor die tijd grootse bazaar werd georganiseerd en een omvangrijke verloting gehouden.

Velen waren daar druk mee en ik weet nog hoe wij lootjes maakten: het papiertje stevig om een potlood rollen en dan een elastiekje er om. Toch was het een gezellig werk, want het schiep een grote band. Mooie prijzen werden beschikbaar gesteld door de middenstand van alle gezindten, want niemand wilde onderdoen voor de ander!

De heer Bos van de wasserij op de Oosterhof kwam uit Twente. Hij stelde wollen dekens beschikbaar.

Ook de heer Kalff, directeur van Vulcanus, was een stuwende kracht: als hij iets deed, volgden de anderen vanzelf.

Bekende personen uit die tijd als ds. Horreus de Haas, ds. ter Braak en ds. Prins van Wijngaarden verleenden eveneens hun medewerking. De bazaar zelf was een groots gebeuren. Veel indruk maakte op mij een mevrouw met een rok met veel zakken. In die zakken mocht men, na betaling, grabbelen.

Ik won een prijs: een mooie pop. Ik was er dolgelukkig mee, maar mijn vader vond dat ik te groot was om met een pop te spelen en hem wel kon geven aan de pasgeboren baby bij fam. Berkhoff. Ik vond het heel jammer, maar in die tijd had je niet veel in te brengen!

De opbrengst van al deze activiteiten was zo groot dat architect Cas v.d. Beid uit Apeldoorn zijn opdracht om onze kerk te bouwen kon uitvoeren. De heren de Wilde en Herkert, aannemers, beiden lid van onze vereniging, verleenden assistentie bij het metsel- en timmerwerk. De eerste steenlegging werd verricht door Doris Kalff, dochter van de toenmalige voorzitter Ir. Kalff.

Omdat wij nauw betrokken waren bij de voorbereidingen van de bouw: er was zoveel over gesproken en vergaderd bij ons thuis, wilde ik graag aanwezig zijn bij deze plechtigheid.

Maar… ik zat in die tijd op de kweekschool in Apeldoorn en moest er vrij voor vragen. Mijn ouders vonden dat ik dat zelf moest doen. Ik ging dus naar mej. Raadersma de directrice en zie nog haar verbaasde blik dat ik bij zo’n eerste steenlegging wilde zijn. Ik mocht een bus eerder nemen en kon het net halen!

Dat de kerk in een behoefte voorzag, bleek wel uit het veelvuldig gebruik, niet alleen voor de kerkdiensten, maar ook voor catechisaties, zondagsschool, jeugd- en jongerenwerk en vrouwenvereniging. De kleine zaal, de kerkruimte en het balkon waren soms gelijktijdig in gebruik!

Aan al dit werk was de naam van de toenmalige voorganger ds. van Loenen nauw verbonden.

Een actief bestuur gesteund door zeer betrokken leden hadden een belangrijk stuk werk verricht waarvoor we hen nog dankbaar kunnen zijn.