Bij het verschijnen der krant

Wanneer dit blad onder de ogen der lezers en lezeressen komt, scheiden ons nog slechts enkele dagen van datgene, waarvoor de Vrijzinnigen in Vaassen en ook daar­buiten, zo lange tijd met ijver en toewijding hebben gearbeid: DE BAZAR.

Een woord ter inleiding en toelichting zij thans hier gegeven. Ook ter toelichting. Dit mag overbodig schijnen, immers: wie in Vaassen heeft niet gehoord van de bazar der Vrijzinnigen? Doch deze letteren zullen ook gezonden worden aan geestverwanten elders. Maar men vergunne ons, dat wij beginnen met de inleiding, het hoe en waarom volgt dan van zelf.

Welk regime ook heerst, ieder begrijpt, dat het er, voor zover het de Kerk betreft, voor de Vrijz. Ver. niet rooskleurig uitziet.

Van lieverlede werd de behoefte gevoeld zich landelijk te organiseren en het werk­gebied uit te breiden. Zo werd de tegenwoor­dige afdeling van de Ver. v. Vrijz. Herv. in Nederland, opgericht. Steun werd onder­vonden van de Apeldoornse afdeling.

De Ned. Prot. Bond, die voorheen zo prachtig hielp, bleef dit doen. Tot op de huidige dag is er de beste samenwerking tussen de beide vrijzinnige groepen.

Onze welgemeende dank H.H. N.P.B.-ers, voor al Uw hulp en raad. Mochten wij steeds blijven beseffen, dat onze belangen parallel en samen gaan, dat wij allen Christenen trachten te zijn, die geloof willen belijden zonder dogma of pauselijk gezag.

Een Zondagsschool werd opgericht. Een hoofdleidster, bijgestaan door een achttal assistentes, verenigt iedere week een zestig kinderen om zich en geeft onderwijs volgens de Westhill-methode. Leerlingen, die deze school wegens “hoge leeftijd” verlieten, vonden onderdak bij het Jeugdwerk. Twee leidsters en twee leiders arbeiden met ambitie aan de vorming van de hun toevertrouwde jeugd.

De herderlijke verzorging der leden vroeg om voorziening. Na veel overweging en ook­ wel aarzeling, werd de Eerw. Heer Van Loenen als voorganger aangesteld. Ds. Goed­huis, van Epe, bevestigde hem.

Nu werkt hij alweer bijna een maand in ons dorp. Wij danken hem, dat hij zijn werklust en idealisme in onze dienst wil stellen. Neen, ons door zijn arbeiden wil brengen tot ijverige Godsvazallen.

Onze voorganger geeft, buiten het gewone godsdienstonderwijs, ook schoolcatechisaties. Voorheen deed dit Ds. Busé, van Apeldoorn. Vaassen is dezen predikant veel verplicht. Voor al, wat hij deed aan de religieuse vor­ming van de Vaassense meisjes en jongens spreken wij hier onze hoge waardering uit.

En nu, geduldige lezers en lezeressen, zijn wij aan de toelichting gekomen.

Al die werkobjecten, zullen we maar eens zeggen, brachten de vraag naar voren: “Waar?” De Zondagsschool, de catechisaties en voor een deel het jeugdwerk vinden een onderkomen in een schoolgebouw ener neu­trale stichting; een ander deel van de oudere jeugd, nl. de jongens, behelpt zich met een stuk van een boerderij. Het dient gezegd, het gaat prachtig en de stemming kan ner­gens beter worden, dan zij hier is bij den heer Berkhoff. Doch dit laatste neemt niet weg, dat wij al die onderdelen liever cen­traal willen onderbrengen. Een gebouw alleen voor de jeugd? De mogelijkheid werd onder­zocht. Het bleek echter dat de kosten zo hoog waren, dat, met weinig meer, aan een eigen huis ook voor de kerkdiensten, gedacht kon worden. Want deze laatste worden gehouden in een toneelzaal van een café-restaurant. En al hebben wij niets dan lof voor de wijze, waarop de eigenaar met zijn sympathieke ega zorgt, dat alles in orde is en al zullen we niet licht de Zondagmorgenuren bij Vos vergeten, evenmin als de bereidheid van het gehele inwonende gezin, om te helpen, wij zouden toch gaarne ook dit zeer belang­rijke deel van het werk, in een eigen milieu zien verricht.

Het was wederom de Prot. Bond, die steunde en raad gaf. De vraag rees, of het gebouw in de uren, waarin de vrijzinnigheid het niet nodig heeft, leeg zou moeten staan.

Daar in Vaassen wel behoefte is aan ruimte voor lezingen met algemeen wetenschappelijke strekking, zangcursussen, e.a., overwoog men, of het “Dorpshuis”, geen dorpshuis kon worden in de ware zin van het woord.

Tenslotte werd besloten als onderdeel van de actie voor dat eigen-gebouw een bazar te organiseren. Enige maanden geleden riepen wij voor het eerst de dames bijeen, die bereid waren ons te steunen. Van die opkomst zouden wij stil geworden zijn, als wij die avond niet zo veel hadden te bespreken. Onder aanvoering van mevr. Kalff hebben deze 50 à 60 dames geborduurd, genaaid, ge­knipt, gepropageerd en gebedeld. En niet zonder resultaat.

Dames, het bestuur van de afdeling brengt een ere-saluut!