Veranderingen in het interieur

Vóór de verbouwing was de deur aan de Dorpsstraat de hoofdingang van de kerk. Met de verbouwing werd de hoofdingang weer op de oorspronkelijke plaats onder de toren gemaakt. Naast de toren was intussen in 1934 een consistoriekamer gebouwd. In de jaren tot 1934 was de hal onder de toren als zodanig gebruikt.

De preekstoel werd verplaatst van het midden van de wand aan de zuidzijde van de kerk, naar de oostkant. De preekstoel zelf is door Henk en Johannes van de Berg, Herman en Bennie Prins en Ab Volkerink in de modelmakerij van de Vulcanus gemaakt van Coromandelhout en de voet van Ahornhout. Voor de preekstoel werd een groot liturgisch centrum gevormd van Italiaanse tegels waarin marmer is verwerkt.

Doordat nu de hele breedte van het schip van de kerk kon worden gebruikt voor de banken werd veel praktischer van de ruimte gebruik gemaakt dan voorheen. Om een goede keuze te kunnen maken voor de kerkbanken heeft de kerkvoogdij op 13 januari 1962 diverse kerken in Apeldoorn bezocht om te zien of daar mogelijk banken in stonden die als voorbeeld voor de nieuwe banken konden dienen. Voor welk voorbeeld is gekozen is mij niet bekend.

Met de werkzaamheden werd tevens een nieuwe vloer in de kerk aangebracht. De bestaande vloer werd verwijderd en de grafkelders eronder werden geruimd.De secretaris van de kerkvoogdij, H. Herkert, maakte in de notulen van de kerkvoogdij op eigen initiatief een korte sfeerbeschrijving van de kerkvernieuwing in 1962:

Reeds enkele jaren waren er plannen gemaakt door kerkvoogden en notabelen om de zitplaatsen in de kerk te vernieuwen en alles opnieuw te schilderen, enz. Maar gezien de hoge kosten werd dit steeds weer uitgesteld. Maar toen in de zomer van 1960 de jeugdcommissie met een actie begon om geld in te zamelen van de lidmaten der gemeente, waarbij zich o.g.v. (ongeveer) 800 lidmaten melden om wekelijks een kwartje bij te dragen en wel gedurende vijf jaar, toen werd besloten in 1962 de vernieuwing tot stand te brengen.

Op 21 mei 1962 werd met het werk begonnen. Een pracht begin. Vooraf was een actie gevoerd voor “hand- en spandiensten” met de bedoeling het eenvoudige werk in vrijwilligheid te doen. Deze actie vond weerklank bij vele bouwvakmensen, die aanboden ook het vakwerk om niet uit te voeren. Het was ontroerend om te zien hoe vele vakmensen en niet-vakmensen de gehele zomer hun vrije tijd opofferden voor de kerk.

Na een enorm breek- en grondwerk kon in de tweede week van juli de betonvloer gelegd worden. En wie mocht denken dat de animo langzaam zou verminderen, die vergiste zich; na de bouwvakvacantie werd met dezelfde energie doorgewerkt. Orgel, toren en consistorie werden in restauratie betrokken; alle hout-, metsel-, beton-, schilder- en elektriciteitswerken, de preekstoel met klankbord werden zonder kosten van arbeidsloon aangebracht.

Zelfs de dames leveren hun aandeel, door te zorgen voor koffie en vele ingezetenen zorgden voor gebak, worst, enz. Anderen steunen met royale giften.

Het geheel werd uitgevoerd naar een ontwerp van architect Ir. G. Pothoven uit Amersfoort en de dagelijkse leiding stond onder R. Smit te Epe en G. Pol te Vaassen.

Zoo kwam dit grootse werk klaar op 14 december 1962 en had op die zelfde avond de opening plaats.

Vaassen

H. Herkert secr

De kosten hadden echter aanmerkelijk hoger kunnen uitvallen. Op 17 april werd namelijk in de kerkvoogdijvergadering besproken dat de kap nodig moest worden behandeld tegen houtworm en boktor. Hierdoor hoefde de kap niet te worden vernieuwd. Deze behandeling, die 1765 gulden kostte, leverde een besparing op van ongeveer 10.000 gulden.

Door de grote hoeveelheden werk die door gemeenteleden werd verricht bleef de verbouwing voor de kerkvoogdij betaalbaar. Temeer omdat de vrijwilligers van mening waren dat alles belangeloos en in de vrije tijd moest worden uitgevoerd. In Hervormd Vaassen van september 1962 werd dit als volgt gewaardeerd:

Daarmee wordt ons vernieuwde kerkgebouw een monument van samenwerking en gemeenschapszin. Een stuk werkelijke gemeenteopbouw die ver uitgaat boven de waarde van het uitgespaarde bedrag.